دیپلماسی با دستهای روی ماشه
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ ۱.نتیجه دیپلماسی با دست های روی ماشه این شد که وقتی رژیم صهیونیستی ضاحیه جنوبی لبنان را بمباران کرد، با موشک های قدرتمند هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به شدت نواخته شد تا بفهمد هرچقدر زورگویی کند، بیشتر از آن زور خواهد شنید. سیدمجید موسوی، فرمانده دلاور هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پیامی ویدئویی با تشکر از مردم برای ۱۰۰ شب حماسه آفرینی، بر پیوند میدان، خیابان و دیپلماسی تأکید کرد و گفت: تلاش داشته باشید که انشاءالله بتوانیم با پیوند زدنِ میدان، خیابان و دیپلماسی، دشمن را از صحنه تلاشِ مذبوحانه خودش خارج و عزت و اقتدار را برای ایران، جهان و ملتهای آزاده فراهم کنیم.
ایران، چه در میدان جنگ و چه در میدان دیپلماسی، اثبات کرد یک بلوکِ تمدنی مستقل و قدرت هژمون در منطقه است
۲.استفاده هم زمان از سیاست هویج و چماق (تهدید و تطمیع) نه تنها نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه نوعی پختگی و بلوغ سیاسی است. تأکید سردار موسوی به یکدست شدن میدان، دیپلماسی و خیابان راه خردمندانه ای است که قوه عاقله نظام با وجود برخی رویکردهای خردستیزانه در پیش گرفته و ادامه خواهد داد. منطق یکپارچگی خیابان، میدان و دیپلماسی حکم می کند اقتدار حاصل از میدان و خیابان در میز دیپلماسی دنبال و دستاوردها و موفقیت های نظامی را سر میز تثبیت کنیم تا دشمنان هرگز خیال حمله مجدد به ایران مقتدر به سرشان نزند.
۳.پس از قدرت نمایی افتخارآفرین مجدد نیروهای مسلح و حضور شگفت انگیز مردم در خیابان ها، اگر دوباره نوبت تیم مذاکره کننده ایران شد که در اسلام آباد به گفت وگو بنشینند، سزاوار است با اقتدار بیشتر و همچنان دست به ماشه، دستاوردهای جنگ رمضان را سر میز مذاکره تثبیت کنند. آن ها به خوبی واقفند این گفت وگوها نیازمند لبخند نیست؛ بلکه نیازمند است همچنان درهماهنگی کامل با همه ارکان نظام و مردان میدان جنگ و خیابان با دشمن دغل و خونریز سخن بگویند.
۴.ایران، چه در میدان جنگ و چه در میدان دیپلماسی، اثبات کرد یک بلوکِ تمدنی مستقل و قدرت هژمون در منطقه است و تمایلی ندارد مستعمره اقتصادیِ شرق یا غرب باشد. توافق احتمالی در اسلامآباد باید در شأن تمدن و اقتدار ملت ایران، در جهت رفع تمام تهدیدها و تحریمها و مبتنی بر تمام شروط ایران باشد.